*~My DaYs :: My LiFe~*

เหลืออีก 1 เดือน ก่อนขึ้นปีใหม่ มันเร็วอีกแล้วเนอะ ^^" 1 ปีทำไมมันรวดเร็วแบบนี้น้าา....

พอดีวันนี้ว่างเกิน จริงๆ กะจะออกไปช้อปปิ้ง แต่ดันเกิดอาการเจ็บป่วยซะก่อน ฮ่าๆๆ เลยเปลี่ยนใจนอนแผ่อยู่บ้านดีกว่า ทำให้มีเวลานั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อย ปีนี้มันเป็นปีที่สุดๆ จริงๆ นะ ^^" เรื่องเยอะแยะแล้วก็เป็นการก้าวไปอีกจุดนึงของชีวิต แต่ถึงพูดยังงี้ไป ปีหน้ามันก็คงสุดๆ อีกแหล่ะ เราอายุก็แค่นี้เอง กลับรู้สึกเหน็ดเหนื่อยแล้ว ก็เริ่มสงสัยต่อไปในอนาคตมันจะเจอกับอะไรอีกหว่า ^^" สิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้คงเทียบไม่ติดหรอกเนอะ??? น่ากลัวง่า ฮ่าๆๆ เพราะปีที่แล้วตอนเรียนโทก็ว่ามันโคดสุดๆ ละ แต่พอมาตอนนี้ อุย....เทียบไม่ติดเลย ฮ่าๆๆๆ ก็เอาเป็นว่าในอนาคตจะเจอะเจอกับอะไรก็ตาม ห้ามยอมแพ้เด็ดขาด จำความรู้สึกนี้ไว้เสมอว่า เราผ่านจุดต่างๆ ของชีวิตมาได้อย่างไม่ย่อท้อ และเมื่อเราได้มองกลับไปเราภูมิใจกับตัวเองขนาดไหนเนอะ ^^

ช่วงนี้มีอารมณ์เซนซิทีฟเยอะ ทำให้รู้สึกตัวเองนิ่งๆ ไปนิดส์ มันก็ยังหลั่นล้านะ เฮฮากับเพื่อนๆ น้องๆ ได้ตามปกติ แต่มันจะมีนิดๆ ที่มันมืดๆ อยู่ จริงๆ คนเราก็คงมีส่วนนี้กันทุกคนแหล่ะ คงอยู่แค่ว่าจะเก็บมันไว้ได้มั้ย (เพราะเรื่องส่วนใหญ่คงยากที่จะปัดมันทิ้งละเนอะ ^^" แย่ๆ) แล้วพยายามทำตัวให้มีความสุข ไม่ได้อมทุกข์อยู่แต่กับเรื่้องพวกนั้น พูดจริงๆ ว่าถ้าเราไม่ได้อยู่กับเพื่อนๆ น้องๆ ที่ทำงาน เราคงแย่กว่านี้ เราเฮฮา เราหัวเราะ ถึงจะไม่ได้เต็มที่ แต่ก็ช่วยผ่อนคลายอะไรไปได้เยอะเน้ ^^

เพราะฉะนั้น!!! ไปเที่ยวกัน ฮ่าๆๆๆๆ เสียดายว่าที่จะไปเที่ยวกันวันที่ 10 ธค คงไม่สามารถไปด้วยได้จริงๆ เอาไว้โอกาสหน้านะทุกคน ^^


ป.ล. อัพรูปที่ไปเที่ยวกับที่สายแล้ว แต่ยังไม่ได้ตามเก็บรูปจากกล้องคนอื่นๆ เลย ค่อยเอามาแปะเพิ่มละกันเน้ ^^

T.T



น้ำตาร่วงอย่างจริงจัง......





นี้แหล่ะคือตัวตนของพวกมัน ที่เรารอคอย การร้องเพลง การยืนอยู่บนเวที พร้อมหน้ากัน 5 คน ไม่มีอะไรที่จะดีไปกว่านี้อีกแล้ว T.T ตลอดกว่า 3 เดือนที่ผ่านมา ที่ไม่ได้เห็นพวกมันพร้อมหน้า 5 คน ร้องเพลงด้วยกันบนเวที มาเจอเอาครั้งนี้ ทำเอาสะอึก น้ำตาร่วงกันไปเลย T.T คิดถึงบรรยากาศแบบนี้สุดๆ

แล้วยิ่งมากับเพลง Stand by U โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ TT.TT น้องอะ น้องรังแกแม่มากเลยรู้มั้ย ทำไมถึงร้องแบบนี้ฮะ!!!! แม่ตายนะรู้มั้ย งื้อออออ... แต่แต่งตัวคุณชายมากเลยลูกรัก ฮ่าๆๆๆ ปาร์คขาาาา รู้น่ะรู้ว่าอยากร้องเพลงใจจิขาด แต่คราวนี้ใส่พลังเยอะไปนิดส์น้าาา ตกใจค่ะตกใจ อิอิ แจจ๋า.... แจจ๋าเป็นอะไรหรือเปล่า ดูเงียบๆ มากเลยล่ะ ในทั้งหมด 5 คน รังสีประหลาดๆ ส่งมาจากตัวแจจ๋ามากสุดละ เวลาเครียดปิดไม่มิดเลยนะหนูนะ ส่วนอีก 2 คน หล่อง่า ฮ่าๆๆๆ มินๆ ที่สนามบินทำเอาช้อค จะใช้ผมทรงนี้เล่นเป็นพ่อหม้ายอายุ 30 จริงอะ ทรงนี้ลดอายุตะเองมากเลยนะ ขอฟันธง!!!! ส่วนป๋า หน้าตุ้ยนุ้ยมากเลยค่ะ ^^" เพิ่ม นน ได้รวดเร็วมากเลย หลังจากโทรมไปพักใหญ่ เพราะการแสดงละคร แต่ดีแล้วนะป๋านะ ดูน่ารักเชียว ^^

เท่าที่อ่านคอมเม้นท์ หลายๆ คนบอกว่าบรรยากาศแปลกๆ จนไม่เหมือนพวกมัน ถ้าพูดถึงรายการตอนเช้า คนที่ดูเงียบผิดปกติน่าจะเป็นแจ ส่วนอีลูกแกะอีก 2 ตัว ดูลุกลี้ลุกลนมากค่ะ ฮ่าๆๆๆ เหมือนอยากมีส่วนร่วมกับ 2 ขายาว แต่ติดอยู่ที่แม่ของวงยืนตั้งใจฟังอยู่ตรงกลางเนี้ยสิ ฮ่าๆๆๆๆ แต่คนที่คิดมากเรื่องการยืน เราก็ยังเห็นว่าเป็นการเรียงที่ปกตินะ แค่สลับซ้ายขวาเท่านั้นเอง เหตุผลนึงคงเป็นว่าจะให้หัวหน้าเป็นคนพูด และเท่าที่เห็นคนพูดกันคือหูฟังไม่ดี เราก็ว่าดูสมเหตุสมผลพอที่จะสลับขั้วนะ ^^ เพราะฉะนั้นอย่าคิดมากกันเลย

แล้วยิ่งตอนร้องเพลง Stand by U เรา่ว่าปกติมากเลย เวลาพวกมันร้องเพลงแนวนี้ พวกมันไม่เคยจิสนใจกันอยู่แล้ว ^^" ตั้งใจแหกปากตัวเองกันไป แล้วไม่รู้สึกว่ามันเต็มที่ในการร้องจนล้นบ้างหรอ รู้สึกได้ชัดเจนในตัวจุนซู และปาร์คเลยทีเดียว หรือเรามองข้ามอะไรไป??? แต่แน่ๆ สำหรับตัวลูกเราเอง เราว่ามันตั้งใจร้องเอาเสียมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ



ก็คงแล้วแต่คนจะคิดล่ะมั่ง เราไม่อยากคิดอะไรมาก จริงอยู่ว่าสิ่งที่เราได้รับในวันนี้คือความแฮปปี้ และเราก็หวังเช่นเดียวกันว่าสิ่งที่พวกมันได้ทำในวันนี้จะทำให้พวกมันมีความสุขเช่นกัน เป็นสิ่งที่พวกมันอยากจะทำ และรู้สึกดีไปกับทุกการกระทำ ^^ ยังไงก็จะเป็นกำลังใจให้ต่อไปนะ ยังไม่ต้องรีบกลับเกามากก็ได้มั่ง ไม่มีงานทำอะไรตรงนั้นนี้ ฮ่าๆๆๆ ยกเว้นมิน ^^" มีงานด่วนอะไรหรือเปล่ามินๆ ไม่งั้นไม่ต้องรีบกลับไปก็ได้เน้ อิอิ อยู่กับพี่ๆ เค้าเต๊อะ >3<

ช่วงนี้หายตัวกันอีกแล้ว

ติดพันทั้งงาน.... อบรม..... สัมมนา เลยไม่ค่อยได้อยู่ที่โต๊ะเลย แถมกลับมาบ้านนอกจากภารกิจอื่นๆ แล้ว ดันติดเกมส์เสียนี้ ฮ่าๆๆๆ เลยทิ้งหมดทั้งเล่นเอม ทั้งเชคข่าว ทั้งโหลดซีรี่ย์ กำจริงๆ

แต่ที่โผล่มาวันนี้ ก็แค่แวะเข้ามาอัพรูปแค่นั้นแล อุตส่าห์ไปเที่ยวมา แถมไปกับเพื่อนที่ทำงานด้วย ยังไม่เคยเอามาเปิดตัวในสเปซ ต้องขอซะหน่อย อิอิ ส่วนอัพเดทเรื่องอื่นๆ มันก็มีเยอะแยะนะ แต่ ณ ตอนนี้ อารมณ์นี้ ไม่รู้จะเขียนออกมาไงอะ เอาแบบสั้นๆ


เรื่องเด็กๆ ไม่มีอะไรต้องพูดมากมาย มันก็สงครามดีๆ นี้เอง ใครจะคิดยังไง ก็ยังคง Keep the FAITH ในสิ่งที่ตัวเองเชื่อต่อไป ^^


เรื่องคนเจ้าปัญหา ไม่เข้าใจยังไงก็ไม่เข้าใจอยู่อย่างนั้น แต่เราก็ดีใจที่เราผ่านช่วงอารมณ์แบบนั้นมาได้นะ จริงอยู่ว่ายังรู้สึกเจ็บ แต่มันก็ต้องทำใจแหล่ะเนอะ จะมามัวโมโหโกรธา อารมณ์ดาวน์อยู่ทุกครั้งไปก็คงใช่ที ไอ้ห่วงมันก็ห่วง แต่เพราะมันไม่มีไรตอบกลับมา ไอ้อารมณ์ห่วง มันก็ยังอยู่ แต่มันนิ่งแล้ว คิดซะว่าถ้าฝั่งนู้นพร้อมจะติดต่อมาเมื่อไหร่ก็เมื่อนั้นแหล่ะ จะให้ชีวิตดีๆ ที่มีความสุขต้องเสียไปเพราะคนที่เห็นแก่ตัวทำไมกัน ปล่อยเค้าไปตามทางของเค้าเถอะ.....

ส่วนเรื่องน้อง บอกได้เต็มๆ ว่ารู้สึกดีใจมากๆๆๆๆ ไม่รู้ว่าอะไรเป็นสิ่งที่ทำให้เค้าคิดได้ ต้องขอบคุณสิ่งนั้นจริงๆ ความรู้สึกพื้นฐานที่สำคัญ คือความต้องการที่จะดูแลแม่ ถ้าคิดตรงจุดนี้ได้ ก็ไม่มีอะไรต้องห่วง ก็หวังเพียงแต่ว่าจะคิดแบบนี้ต่อไปได้เรื่อยๆ นะจ้ะ พี่จะคอยให้กำลังใจ

มาเรื่องสุดท้าย ที่ทำให้เข้ามาสเปซในวันนี้ เพื่อนๆ ที่ทำงาน ส่วนใหญ่เป็นน้องๆ แหล่ะนะ เพิ่งจบตรีกันทั้งนั้นเลย เราเลยเป็นเจ้ไปซะนี้ แย่นะ ฮ่าๆๆ โชคดีที่มีพี่อีก 2 คนที่ทำหน้าที่เจ้ใหญ่ อิอิ แต่พยายามเนียน กร๊ากกกกก เท่าที่ดูรูป พอไปวัดไปวา เข้ากับเด็กได้เนอะ หึหึ เรารู้สึกว่าเราเป็นคนโชคดีในเรื่องเพื่อนฝูงรอบตัวนะ ไม่เคยมีปัญหา และมักจะอบอุ่นเสมอ

อยากจะบอกว่ากลุ่มที่ทำงานเป็นกลุ่มที่ใหญ่ที่สุดละ สมัย รร กลุ่มเรา 8 คน แต่จริงๆ ไปไหนมาไหนก็มีแค่ 5 เองอะนะ ^^" อีก 3 คนที่เหลือแล้วแต่โอกาส.... ส่วนที่มหาลัย ก็แค่ 5 คน (ตัดเหลือ 4 ดีมะ ฮ่าๆๆๆ ล้อเล่น ติดต่อมาบ้างนะแก) แต่พอมาที่ที่ทำงานเนี้ยสิ ตอนแรกก็คิดอยู่ว่าจะแตกกลายเป็นกลุ่มย่อยๆ มั้ย ไปๆ มาๆ เหนียวแน่นมากเลย เกาะกลุ่มกันอยู่แบบนี้ 11 คนตลอด แล้วเด็กๆ แต่ละคนก็น่ารัก น่ารักกันคนละแบบ แสบกันไปคนละทาง ^^ พี่ก็หวังว่าจะเป็นพี่ที่น้องๆ หวังพึ่งพาได้นะจ้ะ ^^ สู้ตายยยย (น้องๆ :: พี่แต๊ก ไม่มีเหลือแล้วพี่แต๊ก.... << จริงหรออ T.T)


ป.ล.1 ไว้มีอารมณ์สร้างสรรค์เมื่อไหร่ จะมาแนะนำน้องสาวคนใหม่ให้รู้จักกัน ยังไม่ขอนับเป็นลูกสาว เพราะติดตามแค่ผลงาน นอกเหนือจากนั้นไม่ได้สนใจ ฮ่าๆๆ แต่ชอบนะ ชอบมากเลย

ป.ล.2 จุนซูคะ อุตส่าห์โผล่หน้ามาให้แม่เห็นทั้งที ออกมาได้แค่เสี้ยวหน้าเองหรอคะ คิดว่าแม่ๆ มีพลังจิตพอที่จะมองทะลุหลังแล้วเห็นหน้ารึไง ^^" โฮ่ยยยย คิดถึงนะเว้ย

เหนื่อย

ปวดตา ปวดหัว

หมดแรง.....

ไหนบอกว่าจะเป็นการเติมพลังไง อันนี้มันเป็นการสูบพลังงานซะมากกว่ามั่ง -*-

สรุปแล้ว วันนี้หมดสภาพอย่างสุดๆ

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ก่อนอื่นเลยต้องขอขอบคุณ พี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆ ในบอร์ดพันทิพย์ที่สรรสร้างงานมีตนี้ขึ้นมา ขอบคุณจริงๆ ^^ เป็นวันที่คงจำไปอีกนาน

ถึงจะมีอะไรให้เราแอบรู้สึกหงิดๆ แต่ก็เอาเถอะนะ พยายามทำความเข้าใจ เพราะสุดท้ายแล้ว เราก็เดินออกมาในสภาพที่ล่องลอยอย่างรุนแรง ฮ่าๆๆๆ คืออาจจะเพราะเราคาดหวังเยอะเกินไปมั่ง เพราะยังไงมันก็เป็นการดูคอน และเมื่อมีแฟนคลับคนอื่นไปดูด้วย มันก็เปรียบเหมือนวันคอนย่อมๆ ดังนั้นบรรยากาศมันก็ต้องแบบวันคอนแหล่ะ สิ่งที่เราไม่ถูกใจในวันคอน วันนี้ก็เจอแบบนั้นแหล่ะ น้อยลง แต่ก็ยังเยอะเกินไป

อย่างที่บอกไปเมื่อเอนทรี่ที่แล้ว ว่าเราไปงานนี้ ก็เพื่อไปตาย เพราะมันตายกับตายจริงๆ จอภาพยักษ์ใหญ่ขนาดนั้น เห็นกันไปเต็มๆ ตา ถึงเสียงจะไม่ได้มาตรฐานอย่างที่คิด แต่ก็ใช้ได้อยู่ เอากันให้สะท้านทรวงเลย แต่อารมณ์เราโดยรวมก็เหมือนกับตอนไปดูคอนมิโรนะ เรื่องเห็นหน้าพวกมันไม่ค่อยเท่าไหร่ เพราะรู้ว่ามันคือดีวีดี ไม่เหมือนตอนเจอหน้าจะๆ อย่างครั้งแรกตอน SMTown Concert หรือตอนเจอหน้าระยะประชิดในคอนมิโร ที่ร้องไห้พรากๆ T.T ครั้งนี้เห็นหน้ากันเต็มจอโรงหนังก็ได้อารมณ์ "คิดถึงนะ คิดถึงมากๆ เลย" แต่ก็ไม่ได้น้ำตาซึมอะไร แต่ยิ้มอย่างกะคนบ้าแน่ะ ฮ่าๆๆๆ คิดถึงจริงๆ อะ คือตลอดทุกเพลงที่ไม่ใช่เพลงที่เรียกคนดูให้เล่น เราจะนั่งนิ่งอย่างจริงจัง เวลาดูคอนพวกมัน เวลาฟังเพลงพวกมัน ไม่รู้สึกว่าโดนสะกดด้วยเสียง ด้วยการแสดงของพวกมันบ้างหรอ??? เรารู้สึกอย่างงั้นทุกครั้งที่ไปดูคอน ทุกครั้งที่นั่งดูคอนผ่านดีวีดีอยู่ที่บ้าน มันจะรู้สึกเหมือนหาเสียงตัวเองไม่เจอ ทำได้แต่นั่งเอามือปิดปาก แล้วก็กลั้นหายใจตลอดเวลา จบเพลงทีก็ถอนหายใจ 1 เฮือก แล้วเราชอบการปรบมือให้พวกมันหลังจบเพลงมากกว่านะ เราถูกใจ เราชอบใจ เราจะปรบมือให้ทุกครั้ง แล้วหลังจากเจอมากับตัวเองหลายหน ทำให้เราเกิดคำถามขึ้นมาในใจว่า หรือว่าพวกมันสื่อเพลง สื่ออารมณ์ไปไม่ถึงกันแน่นะ??? ทำไมมีอีกหลายคนจังที่ไม่รู้สึกเหมือนเรา??? เรารู้สึกเสียใจจริงๆ นะ อาจจะต้องทำความเข้าใจว่าพวกเค้าไม่ได้เสพเสียง เสพเพลงอย่างพวกเรา แต่ก็ยังเศร้าใจนะ ^^"

ถึงยังไงสำหรับกิจกรรมวันนี้ เราก็เสียน้ำตานะ ถึงจะไม่ได้เสียเยอะแยะอะไร แต่รู้ว่าอารมณ์เรามันไปแล้ว แค่มันไม่ออกมาเป็นน้ำตาแค่นั้น มันจุกไปหมดเลย ปวดหัว ปวดตาไปหมด รู้ว่าตายอะ มันค่อยๆ บิ้วท์มาตลอด มาแตกครั้งแรกกับ Wasurenaide เพลงที่ไม่มีภูมิคุ้มกัน เพราะไม่ได้ดูมาก่อน ^^" แล้วก็มาอีกรอบกับ Colors..... Begin...... Forever Love (เรียงเพลงถูกป่าวเนี้ย ^^") ว๊ากกก หลายอยู่นะเนี้ย แล้วก็ Stand by U ซึ่งโปรเจคที่ทำกัน ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่ที่โตเกียวโดม แม้จะไม่ใช่ที่คอน TSC ถึงจะผ่านมาแล้วหลายเดือน แต่เราก็รู้สึกว่า เราได้ทำให้พวกมันแล้วนะ แท่งไฟสีฟ้าที่ทุกคนพร้อมกันเปิดเป็นกำลังใจส่งไปให้พวกมัน ถึงจะเป็นจากโรงเล็กๆ แค่ 500 กว่าคน ถึงจะพวกมันจะไม่เห็น แต่ยังไงล่ะ เราก็ยังรู้สึกแฮปปี้มากๆ นะ T.T




แล้วพอมาจบกันด้วยโปรเจคเพลง Proud โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ ร้องตลอดนะ แต่มันแบบ Proud of Your Love ไม่ไหวแล้ว เมื่อไหร่พวกมันจะกลับมากันนะ??? ยิ่งดูคอนจบ ความรู้สึกยิ่งไปกันใหญ่ ก็รู้นะว่าอะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด จะดีจะร้าย จะรับได้รับไม่ได้เป็นอีกเรื่อง เพราะเราคงไม่สามารถทำให้อะไรเปลี่ยนแปลงได้ขนาดนั้น แต่อยากให้ทุกอย่างมันจบเสียที เราจะได้รู้เสียทีว่าก้าวต่อไปข้างหน้าเราจะเป็นยังไง จะก้าวต่อไปอย่างอ้างว้าง หรือจะมีคนมาเติมเต็มเหมือนเช่นทุกครั้ง พวกมันเติมเราให้เต็มจริงๆ นะ ล้นเลยล่ะอยากจะบอก หลายๆ ครั้งที่เรารับไม่ค่อยจะไหว มันถึงชอบป่วงชอบบ้าอยู่เรื่อยๆ ^^" เรานึกไม่ออกจริงๆ นะ ว่าถ้าวันข้างหน้า อยู่ๆ พวกมันหายวับไปแบบนี้ มันจะเป็นยังไง รู้น่ะรู้ว่ารับไม่ได้อยู่แล้ว (สงสัยต้องชวนกิ๊กไปเมาจริงจัง อกหักค่ะอกหัก T.T) แต่จะก้าวเดินต่อไปในแบบไหนกันนะ?? ชีวิตเราคงหยุดนิ่งไม่ได้อยู่แล้ว ยังไงก็ต้องเดินต่อไป แต่ความสุขที่หายไปนี้สิ จะเอาอะไรมาทดแทนหรอ???? นึกไม่ออกเลยจริงๆ ตลอดช่วงเวลาทีผ่านมา พวกมันแทรกซึมเข้ามา จนกลายเป็นส่วนนึงในชีวิตเราไปแล้ว เหมือนที่ชางมินเคยพูดว่า "ไม่รู้ตอนไหนเหมือนกันที่เป็นแบบนี้ มารู้สึกตัวอีกทีพวกเค้าก็เป็นส่วนสำคัญในชีวิตเสียแล้ว" มันใช่เลยล่ะ ^^ จริงๆ ตอนนี้อารมณ์เราก็ทำให้มันนิ่งได้เยอะแล้วนะ เริ่มพูดถึงเรื่องอนาคตโดยตีให้อยู่ในแง่ร้ายได้ เมื่อก่อนจะหลีกเลี่ยงไม่พูดถึง แต่ที่พูดได้ไม่ใช่ว่าไม่เชื่อมั่นในตัวพวกมันนะ ยังคงโง่ต่อไปอยู่ ถึงกิ๊กจะบอกว่า "แต๊กก็รู้ดีอยู่แล้วว่ามันจะจบยังไง" ก็เถอะ ^^ คนเราก็ต้องมีความหวังกันบ้างล่ะเนอะ มันอยู่ที่ว่าคิดที่จะเชื่อแล้ว ถ้ามันผิดหวังจะรับมือกับมันยังไงตั้งหาก ถ้าคิดจะเชื่อ ก็ต้องรับความผิดหวังให้ได้ รับว่าเราตัดสินใจเองที่จะเชื่อแบบนั้น ถ้ารับไม่ได้ ก็อย่าเชื่อเลยจะดีกว่า




หลายคนบอกว่า เพลงๆ นึง จะถูกใจได้ มันต้องเป็นเพลงที่สื่อออกมาถึงช่วงชีวิตของเรา เพลงที่สื่ออกมาโดนใจ โดนอารมณ์ ณ ตอนนั้น เหมือนเวลาคนที่กำลังอกหัก จะชอบฟังเพลงอกหัก เราเห็นด้วยนะ เหมือนกับเพลงพวกมันอะ บางคนอาจจะบอกว่าเราเว่อร์ก็ได้นะ แต่เรารู้สึกยังงี้มานานแล้ว หลายๆ เพลงของพวกมัน ทุกเพลงที่เราชอบ ทุกครั้งที่พวกมันร้อง และทุกครั้งที่พวกมันสื่ออารมณ์ผ่านเพลงพวกนี้มา มันเหมือนว่า I = เรา แล้ว You = พวกมัน อะ มันให้ความรู้สึกยังงั้นจริงๆ นะ ทุกเพลงมันจึงโดนเราอย่างจัง เพราะเรารู้สึกกับพวกมันมากขนาดนั้นจริงๆ แล้วยิ่งตอน Colors ออกมา จริงอยู่ว่าเนื้อเพลงพวกมันก็ไม่ได้แต่งเองหรอก แต่มันก็โดนค่ะโดน เป็นเพลงที่เหมือนพวกมันกำลังพยายามบอกความรู้สึกของพวกมันต่อพวกเราให้รู้เลยทีเดียว รู้สึกแบบนั้นเหมือนเรากันมั้ย??? ^^

พรุ่งนี้ท่าทางจะแย่นะเนี้ย.... ^^" ติ่นเต้นก็ตื่นเต้นอยู่หรอก บรรยากาศแบบนั้น ถึงจะไม่สามารถเทียบเท่าไปยืนอยู่ในคอนจริงๆได้ แต่ก็น่าจะได้บรรยากาศระดับนึงเลยทีเดียว คือพูดจริงๆ แล้ว ก็ยังจินตนาการและนึกภาพไม่ออกหรอกนะ ว่าจะเป็นยังไง จะอลังอย่างที่ใจคิดมั้ย ..... รู้แต่ว่าไม่ควรจะพลาด

เคยมีครั้งนึงไปดูหนังกับกิ๊ก แล้วเค้าเกิดเปิด trailer ของหนังเกาหลีเรื่อง The Millionaire's First Love .... ใครพอจะนึกอารมณ์ตอนนั้นของแม่ๆ 2 ตัวที่นั่งอยู่ตรงนั้นได้มั้ย ^^" มันมีแต่ตายกับตายอะ เพลง One ขึ้นมาเต็ม 2 รูหู แล้วบรรยากาศมืดๆ โฮฮฮฮฮ ใช้ได้เลยเนอะ ^^" ถึงจะไม่เห็นตัว แต่ได้ยินเสียงในบรรยากาศมืดๆ ใช้พลังจิ้นเอา โฮฮฮฮ ตายๆๆ

แต่มากับงานคราวนี้ มันไม่ได้มีแค่เสียงเนี้ยสิ มันมีภาพมาด้วย แล้วไม่ได้มีแม่ๆ แค่ 2 คน คราวนี้มากมาย บรรยากาศมันต้องอลัง แล้วบวกกับสภาพอารมณ์ที่เป็นอยู่เข้าไปแล้ว ฮ่าๆๆๆ มีแต่ตายกับตาย ยิ่งกว่าตายเลยทีเดียว กลัวนะ พูดจริงๆ ไม่รู้เลยอะว่าจะกลับออกมาด้วยสภาพแย่ขนาดไหน คือช่วงที่ผ่านมาเรานิ่งมากกับเรื่องพวกมัน เรียกว่าทิ้งไปซักระยะเลยทีเดียว เพลงก็ไม่ค่อยได้ฟัง นอกเสียจากว่าจะขับรถ ข่าวอะไรจะออกมา เราก็นิ่งนะ แบบเอาเถอะ ขอผลสุดท้ายท้ายสุดละกันนะ แถมข่าวออกมาก็ไม่ได้เยอะหรอก ถึงจะมาแบบตู้มๆ ก็เถอะ ฮ่าๆๆ แต่เราไม่มั่นใจในอารมณ์เราตอนนี้เลยน่ะ ^^" มันเหมือนนิ่ง แต่มันเหมือนเป็นแค่ผิวข้างนอก เรารู้สึกว่าข้างในมันปะทุๆ อยู่ยังไงไม่รู้ แล้วรู้สึกว่า พุ่งนี้มันจะกลายเป็นวันของการปลดปล่อย.... ซึ่งไม่ดีนะ ^^" ต่อหน้าฝูงชนมากมาย -*- ก็รู้นะว่าอีกหลายคนคงกะไปปล่อยความเครียดที่นั้น แต่ก็..... การไปปล่อยในบรรยากาศยังงั้น มันต้องเป็นการปล่อยแบบเทกระจาดแน่ๆ เลยอะ แล้วกว่ามันจะปรับตัวกลับมาได้.... ต้องเหนื่อยมากแน่ๆ เลย อีกอย่างคือกลัวจะเป็นการดาวน์ต่อเนื่อง ฮ่าๆๆๆ เปอร์เซนต์สูงนะเนี้ย แต่เอาเถอะ เอาไงเอากัน ยังไงก็ไม่พลาด เอาเป็นว่าถ้าพุ่งนี้อยู่ในสภาพที่มีสติ จะเข้ามาอัพถึงบรรยากาศงานนะ้จ้ะ ^^

+++++++++++++++++++++++++++++++

เนื่องจากเด็กๆ ไม่มีข่าวอะไรให้ตามมากมาย และเราต้องการคลายเครียด ในที่สุดก็เลยหันไปพึ่งเกมส์จนได้ ^^" อันตรายอีกแล้วอันนี้..... จริงอยู่ว่ามันคลายเครียด แต่จะทำให้การพักผ่อนน้อยลงไป "อย่างมากกกกกกกกกกกก" ^^" ซึ่งไม่ดีง่า ฮ่าๆๆๆๆ ยิ่งช่วงหยุดยาวยังงี้ ยิ่งไปกันใหญ่ แทนที่ว่าไอ้ที่เครียดๆ จากงานมา จะได้นอนพักผ่อนเต็มที่ ก็หายวับ กลายเป็นนอนน้อยกว่าตอนทำงานอีก กร๊ากกกกกกกกก (เมื่อคืนล่อไปตั้งเกือบตี 4 แน่ะ -*- ตื่นมา 8 โมงก่าๆ เพื่ออออ?????? - เล่นเกม -*- โฮฮฮฮฮ)

แต่ก็ใช้เวลาอยู่นานนะกว่าจะเจอเกมที่ถูกใจ.... รู้สึกว่าเด๋วนี้นับวันยิ่งหาอะไรถูกใจลำบาก ทั้งการ์ตูน ทั้งนิยาย ทั้งเกมส์ -*- จะเรื่องมากไปไหนก็ไม่รู้อะ ลำบากนะลำบากก (ขอบ่นตัวเองหน่อย) แล้วพอมานึกๆ ไปแล้ว..... เกมที่ถูกใจ๊ ถูกใจก็มีอยู่ไม่กี่เกมเองนะนี้..... เกมที่ถูกใจไม่ใช่แค่เกมที่เล่นจนจบด้วย ต้องเป็นเกมที่แบบจบแล้วมีความประทับใจหลงเหลือ ไม่ใช่แบบ "จบแล้วววว เย้!!!" ความรู้สึกนี้มันจะแบบ ฮ่าๆๆ ทรมานมากเพื่อพยายามที่จะจบ

เกมที่ดีสำหรับแต่ละคน คงไม่เหมือนกันหรอกนะ สำหรับเรา เกมที่ดีไม่ได้จำเป็นต้องดีทุกด้าน ไม่มีเกมไหนทำได้ดีไปหมดหรอก แต่ขอให้ภาพรวมออกมาแล้วมันมีอะไรที่น่าประทับใจ น่าจดจำเป็นพอ แล้วสำหรับเรา ฮ่าๆๆๆ น้ำเน่าขนาดนี้ ก็จะเน้นเนื้อเรื่องมากกว่าระบบของเกม ถ้าพระ-นางไม่ถูกใจ ถึงระบบเกมจะดียังไง ก็ไม่อยู่ในสายตา กร๊ากกกกกกกกกกก

แล้วช่วงนี้ก็รู้สึกอยากกลับไปเล่นเกมในดวงใจเก่าๆ อีกซักครั้ง หลังจากห่างหายการเล่นเกม RPG มานาน แต่ก็ไม่รู้จะเอาไปแทรกตอนไหนเหมือนกัน ฮ่าๆๆๆ ระหว่างเกมเก่ากับเกมใหม่ ก็น่าจะให้เวลากับเกมใหม่มากกว่าเนอะ ^^" จะมัวกลับไปเล่นเกมเก่าก็กระไรอยู่ เอาเหอะๆๆ มาๆๆ จะอวดๆ

1. Valkyrie Profile : Silmeria


เป็นเกมที่มีระบบต่อสู้ที่แปลกดี เป็นมาตั้งแต่ภาคแรกแล้ว กลับมาในภาค 2 ก็ยังคงระบบไว้ แต่ก็ยากกว่าภาคแรกอยู่นะ เพราะเปลี่ยนจาก 2D เป็น 3D แล้วต้องมีการลากก้อนเพื่อนไปหาศัตรู ^^" มันเป็นก้อนจริงๆ... เล่นครั้งแรกอึ้งไปเลย รู้สึกเป็นกองพลที่อืดอาดมากมาย ฮ่าๆๆๆ แต่มาตอนหลังๆ พอชินมือก็เริ่มพริ้วนะ อิอิ แล้วก็พัฒนาภาพได้งามได้อีกกกกกก สวยมากกกกกกง่า กระโปรงพริ้วกันเลยทีเดียว >.< แถมเนื้อเรื่องนี้ได้อีกกกกกกก ชอบมากๆๆๆๆๆๆ พระ-นางคู่นี้น่ารักมากกกกกก กิ๊บกิ๊วถูกใจสไตล์แต๊กมากๆๆๆๆๆ ฮ่าๆๆ >////< ตลอดเนื้อเรื่องมีกุ๊กกิ๊กกันเรื่อยๆ แถมเพิ่มเลเวลไปตามท้องเรื่องจนหลังๆ นี้แบบ ว๊ากกกก หวานหยดค่ะหวานหยด Rufus-Alicia น่ารักมากคู่นี้ ถึงตอนแรกคุณ Rufus มันจะกวนนนมากมายก็เหอะ -*- แต่ก็แพ้ต่อความแอ๊บแบ๊วของหนู Alicia ซินะ ^0^ เป็น พระ-นาง ในดวงใจเลยทีเดียว กรี๊ดกร๊าดๆ

แต่ก็ยังรอภาคต่อนะ เนื้อเรื่องของพี่คนโตอะๆ แต่ไม่รู้จะมาแนวไหนนิ เพราะคงไม่กิ๊บกิ๊วแล้วล่ะเนอะ ^^"


2. Kingdom Hearts


เป็นเกมที่เริ่มมีภาคต่อมาเรื่อยๆ และแต๊กก็กรีดร้องอยากเล่นตามไปด้วย ฮ่าๆๆๆ แต่ถึงจะเกิดอาการอยากเล่นมากมายในภาคต่อ ถ้าให้พูดจริงๆ แล้ว ตลอดซีรีย์ของเกมนี้ (KH, KH2, KH Re: Chain Memory, etc.) เราชอบและประทับใจภาคแรกมากที่สุด ภาคที่เหลือจะอยู่ในอารมณ์ของภาคต่อยังไงก็ต้องเล่น ^^" คือสำหรับภาค 2 เนี้ยภาพกราฟฟิคการต่อสู้อะไรทำออกมาได้สวยกว่าเดิมอยู่มากเลยทีเดียว แต่มันทำให้ง่ายเกินไปง่า เง้อออออ ^^" คือเราเป็นคนเล่นเกมไฟติ้งไม่เก่ง คือบอกได้เลยว่า KH ภาคแรก เราว่ามันอยู่ในระดับปริ่มๆ ความสามารถเรา ที่เราว่ามันต่ำ ^^" แล้วคิดดูว่าพอ KH2 ออกมา เราว่ามันง่ายง่า ^^" ไม่ดีๆๆ เนื้อเรื่องก็ไม่เข้มข้นเท่าที่คิดไว้ด้วย ก็เลยไม่ค่อยประทับใจเท่าไหร่

แต่สำหรับภาคแรก อยากจิกรีดร้องมากกกกก เหมือนฝันที่จะเป็นจริงเลยตอนเกมนี้ออกมา >.< เรื่องกราฟฟิคไม่ต้องพูดมากมายเพราะ Square Enix รับประกันความงามอยู่แล้ว แต่เนื้อเรื่องนี้สิ สุดยอดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด เราเป็น 1 ในแฟนตัวยงของ Final Fantasy และเป็นแฟนตัวยงของการ์ตูน Disney ด้่วย เรียกได้ว่าการ์ตูนเรื่องเก่าๆ ของ Disney เรา Crazy มันมากกกกกก Sleeping Beauty เอย Little Mermaid เอย Alice in Wonderland เอย โอ้ยยยย ชอบค่ะชอบบบบบ แล้วเค้าเอามาผสมผสานกันได้เยี่ยมมากอะ >/////< มินิเกมตามหาหมา 101 Dalmatian หนิแบบ สุดยอดดด คนเล่นก็จะบ้าตาม ฮ่าๆๆ เหมือนเรากำลังเล่นเนื้อเรื่องไปตามเทพนิยายต่างๆ ถูกใจมากๆๆๆ T.T แล้วแค่นี้ยังไม่พอ ยังมีตัวละครจาก Final โผล่มาให้กรี๊ดกร๊าดเรื่อยๆ เรานี้แบบ โฮฮฮ คุณคลาวด์ คุณคลาวด์จะเท่ห์ไปไหน แถมถอดอิมเมจจากเกมมาเปี๊ยบ เพราะฉะนั้นความเท่ห์ ความแมนมีครบ

สรุปแล้วเป็นเกมที่เราเล่นอย่างมีความสุขตั้งแต่ต้นจนจบเลยล่ะ ^0^


3. Suikoden V


ซีรี่ย์นี้เราได้เล่นแค่ 2 ภาคเท่านั้นคือตอนภาค 2 สมัย PS1 แล้วก็กระโดดมาภาคนี้เลย ภาค 5  ^^" แต่ภาคระหว่างทางเรานั่งดูพี่เราเล่นอะนะ นั้นคือเหตุผลว่าทำไมไม่เล่น ฮ่าๆๆ ก็ดูแล้วจะเล่นทำไมล่ะเนอะ แล้วเท่าที่ดูมา ตลอด 2 ภาคก่อนภาค 5 เนี้ย อยู่ในระยะการลองของคนทำเกมซีรี่ย์นี้มั่ง ฮ่าๆๆ เลยแบบไม่เข้าที่เข้าทางซะเท่าไหร่ สุดท้ายก็มาลงที่ภาค 5 เอาระบบกลับไปเหมือนตอนภาค 2 ซึ่งถูกใจเรามากมาย >/////<

ระบบมีปราสาท มีเมืองเป็นของตัวเองเนี้ย สุดยอด แล้วมีคนเต็มปราสาท งื้อๆๆๆ (ตามเก็บเพื่อนมาตั้ง 100ก่าคน ^^") รู้สึกอบอุ่นและยิ่งใหญ่ ฮ่าๆๆๆ Suikoden มันก็ต้องเป็นแบบนี้สิ อย่าพยายามหลุดแนวเลยเนอะ

เราจำเนื้อเรื่องไม่ค่อยจิได้ละ แต่เหมือนว่าจะกุ๊กกิ๊กพอสมควรระหว่าง พระ-นางล่ะมั่ง ^^" ทำไมจำไม่ได้หว่า ฮ่าๆๆๆ เฉยๆ กับตัวนางนะ แต่ตัวพระเนี้ย โฮะๆๆ น่ารักๆๆ แถมตั้งชื่อว่า Kanare ด้วย ได้บรรยากาศ Corsair มากมาย ฮ่าๆๆ (ตอนนั้นกำลังบ้านิยายเรื่องนี้ ทำใจค่ะทำใจ) พระเอกก็ไม่ได้เหมือนหรอกนะ ^^" แค่หัวเงินเหมือนกัน แล้วก็มีล่องเรือ เลยให้สวมบท Kanare ซะเลย

แต่จริงๆ แล้ว ในซีรีย์นี้ ภาค 2 คงดีที่สุดแล้วล่ะ ถึงจะอยู่ PS1 แล้วภาพคงไม่ได้งดงามอะไร แต่ระบบและเนื้อเรื่องสุดยอดแล้ว เป็นเกมที่เราลุ้นตั้งแต่ต้นเรื่องยันสุดท้าย แถมเสียน้ำตาตอนจบอีกตั้งหาก โฮฮฮฮ กว่าจะหาทางแก้ให้จบสวยๆ ได้ TT^TT ไม่งั้นมีการเกิดอาการหักแผ่นแน่นอน ฮ่าๆๆๆ ชอบเนื้อเรื่อง ชอบตัวละครทั้ง 2 คู่เลย น้ำเน่าดี โดนใจมาก ^^ เล่นแล้วจะได้หลากหลายอารมณ์มากอะ แบบ โกดอะโกดดด อยากฆ่าเพื่อนพระเอก.... สงสารนางรองจางเลยยย T^T อะไรแบบนี้ ฮ่าๆๆๆ

แต่ภาค 5 ก็ไม่เสียหลายนะคะ ^^


4. Star Ocean : Till the End of Time


สำหรับเกมซีรีย์นี้ เราไม่เคยเล่นภาคก่อนหน้านี้นะ มาถึงก็เล่นอันนี้เลย ซึ่งนับได้ว่าเป็นภาค 3 ของซีรี่ย์ Star Ocean ล่ะนะ เป็นเกม RPG ออกแนวไฟติ้งหน่อยๆ ด้วย ก็เลยเพิ่มความยากมาให้กับเราเยอะหน่อย ยิ่งหลังๆ นะ -*- ตรูจะบ้าตาย แทบจิร้องไห้เลยทีเดียว ฮ่าๆๆๆ

สำหรับเกมนี้ ชอบเนื้อเรื่องกันอีกแล้วววว ชอบมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก พลิกโผเอากันตอนท้ายๆ เรานั่งเล่นไปเรื่อยๆ เรื่อยๆ แล้วมาอ้าปากค้างเอาตอนหลัง *0* แบบเอาเจงดิ เอางี้เจงๆ อะ กรี๊ดดดด สุดยอดดดด >/////< ใครอยากรู้ต้องเล่นเอง ฮ่าๆๆๆๆ สนุกๆ สำหรับคู่ พระ-นาง ในเกมนี้ เฉยๆ นะ ^^" แอบเชียร์พระเอกให้คู่กับคนอื่น กร๊ากกกกกกกกกกก เลยพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อ "จับแยก!!!!" ฮ่าๆๆๆ โชคดีว่าเกมนี้ยิ่งมีทางให้จับแยกอยู่บ้าง เลยแฮปปี้ ^0^ ดูเลวเนอะ แม้แต่ในเกมก็ไม่เว้น อิอิ


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ที่นึกได้ก็มีอยู่เท่านี้แล อาจจะแปลกใจหรือเปล่าที่เราบอกว่าเป็นแฟนตัวยง Final แต่กลับไม่ได้อยู่ในลิสท์เกมที่อยากเล่น ^^" Final ตอนนี้ยังไม่ถูกใจเรามากถึงขนาดจะกลับไปเล่นรอบที่ 2 อะนะ ทั้งภาค X, X-2, XII สำหรับ XII เราชอบระบบเกมมันมากกกกกกกกก เลยนะ ดีมากๆ เลยล่ะ แต่ติดตรงเนื้อเรื่องเนี้ยแหล่ะ ที่มันเบาบางจนปลิวได้ ^^" ก็อย่างที่บอก เรามันเน้นที่เนื้อเรื่อง เป็นนักอ่านนิยายมากกว่านักเล่นเกมว่ายังงั้นก็ได้ แค่เปลี่ยนจากอ่านหนังสือนิยาย มาเป็นนั่งอ่านจากในเกมแทนก็เท่านั้น ฮ่าๆๆๆๆ แต่สำหรับคนที่ไม่เคยเล่น ก็น่าลองไปหามาเล่นนะ XII ระบบเค้าดีๆ ถ้าภาค XIII สามารถทำเนื้อเรื่องให้มันแน่นๆ ไำด้ล่ะก็ จะดีมากเลย Final มันต้องเนื้อหาแน่นๆ Side Story เยอะๆ สิถึงจะถูกเน้อออ อิอิ

แต่สำหรับ Final แล้ว ภาคที่เราชอบมากที่สุด แบบชอบจริงๆตามสไตล์เรานะ คือภาค IX เราเล่นเกิน 3 รอบแล้ว ทั้งๆ ที่ปกติไม่เคยมีเกมไหนเราจะมีเวลาหรืออารมณ์หยิบมาเล่นรอบที่ 2 ด้วยซ้ำไป ฮ่าๆๆๆ ภาค IX ไม่ค่อยดังนะ ถ้าเทียบกับภาคอื่นๆ แต่ในความคิดเรามันเป็นเรื่องที่น่ารักมากเลย คู่พระ-นาง น่ารักมากกกกกกกกกก ตอนจบยังมีเรียกน้ำตาคนเล่นเล็กๆ ด้วยเกิดอาการซึ้ง ฮ่าๆๆๆ ถึงใครหลายๆ คน รวมทั้งเรา จะบอกว่าพระเอกมันหน้าลิงก็เหอะนะ แต่น่ารักค่ะน่ารักมากกก แล้วอีกอย่างที่เราชอบสำหรับภาคนี้คือ บรรยากาศ และอิมเมจของตัวเกม ทั้งเมืองทั้งอะไร มันจะออกแนวแฟนตาซีมากๆ เทพนิยายนิดๆ กลิ่นอายมันจะคนละแบบกับภาคอื่นน่ะ อย่างภาค VII ก็ดีนะ เราชอบเนื้อเรื่องมันมากเลย ไซไฟและลึกลับได้ใจ แล้วอิมเมจตัวละครแต่ละตัวมันโดนใจทั้งนั้น แต่เนื้อเรื่องมันหนักน่ะ ฮ่าๆๆๆ จะให้เล่นอีกซักรอบคงไม่ไหว เครียดเกิน ส่วนภาค VIII เป็นภาคที่ทำให้เราเริ่มเล่น Final แบบจริงจัง เพราะพระเอกหล่อ กร๊ากกก ก็ส่วนนึงแหล่ะ ^^" แต่โดยรวมๆ มันก็โอเค ถือว่าเป็นเกมที่ดีเกมนึง แต่ประทับใจกับภาค IX มากกว่า แปลกมะ ฮ่าๆๆๆ

ตอนนี้กำลังปั่นเล่นอยู่เกมนึงอยู่ สนุกป่าวไม่รู้ กำลังลุ้นอยู่เหมือนกันว่าสุดท้ายแล้วเนื้อเรื่องหลักจะทำให้ประทับใจมั้ย ตอนนี้พวก Side story เอาเราอยู่ คือให้ทนนั่งเล่นได้เป็นสิบชั่วโมง แต่ถ้าเนื้อเรื่องหลักมาแบบไม่งาม ก็มีสิทธิจบลงด้วยอารมณ์ "จบซะที" ได้เหมือนกัน ฮ่าๆๆๆ

มีครั้งนึงเคยคุยกับจ๋าเรื่องเวลาว่าง เราบอกจ๋าว่าเนี้ย ตั้งแต่รู้จักเด็กๆ มา เวลาเราหายหมด เมื่อก่อนทั้งดูการ์ตูน อ่านนิยาย เล่นเกม ทำทุกอย่างได้ ไม่เคยจะตกข่าว แต่พอมารู้จักไอ้ 5 ตัวนี้แล้ว ทุกอย่างมันหายไปหมด เกมก็ไม่ได้เล่น การ์ตูนก็เลิกดู มันแย่มากๆ เลยนะ อย่างดูเกมดิ คนอื่นเค้าไปถึง PS3 XBOX360 กันแล้ว เรายังติ๊ดติ๊วอยู่ PS2 อยู่เลย (ความจริงแล้วไม่มีตังซื้อเครื่องตั้งหาก ฮ่าๆๆๆ แต่ที่ยังมีเกมให้เล่นอยู่ ก็เพราะห่างหายมันไปเนี้ยแหล่ะ) จ๊ะจ๋าก็บอกว่า โธ่แต๊ก เล่นเกมมันจะใช้เวลาอะไรมากมาย...... ตึ๊ง!!! ผิดถนัดเลย ฮ่าๆๆๆๆๆ เกมเนี้ยแหล่ะตัวดี ของการเสียเวลา คนที่ไม่เคยเล่นเกม RPG คงนึกภาพไม่ออกจริงๆ แหล่ะเนอะ ว่ามัน Time-Consuming ขนาดไหน อย่างเกมที่เล่นอยู่ ยังไม่เห็นเนื้อเรื่องหลักไปถึงไหน ก็ล่อไปเกือบ 10 ชม แล้ว ^^" จะจบเมื่อไหร่คะเนี้ย.... ก็ว่ากันไป ว่าแล้วก็รีบกลับไปปั่นต่อดีกว่า คืนนี้นอนดึกมากไม่ได้ ต้องไปงานแต่เช้าเยย โฮะๆๆๆๆๆ แล้วเจอกันค่ะทุกโคนนนนน >0<

++++++++++++++++++++++++++++++++++

แล้วพุ่งนี้จะรอดได้ไง แค่ได้ยินเสียงน้องร้องเพลง ก็น้ำตาซึมเนี้ยฮะ!!!!!!...... คิดถึงนะคิดถึงมากๆๆ โผล่หน้ามาให้แม่เห็นบ่อยๆ นะ